به گزارش یازاکو، نویدمحمدی نسب آباد، امروز دو نماینده اردبیل در صحن مجلس، شعاری را تکرار کردند که پیشتر از سکوهای ورزشگاههای آذربایجان شنیده شده بود:
آذربایجان شرفدی، پهلوی بیشرفدی.
آیا این همصدایی با مردم است یا مصادرهی یک شعار در بزنگاه اجتماعی؟
دوست دارم تمام مسئولان، و مشخصا این دو نماینده، به این سؤال پاسخ دهند:
آیا آذربایجان فقط «امروز» شرف دارد؟
آیا آذربایجان دیروز شرف نداشت و فردا هم همین شرف را خواهد داشت؟
اگر صدای مردم را شنیدهاید، آیا شعار همان مردمی که سالهاست فریاد میزنند «آنا دیلده مدرسه» را هم شنیدهاید؟
چرا آن صدا هرگز از تریبون رسمی مجلس راه به جایی نبرد و بارها از همین مجلس در اشکال مختلف رد شد؟
آیا مردم باشرف اردبیل آذربایجان که پس از سالیان سال وعده، هنوز به شبکه سراسری راهآهن متصل نیستند و سالهاست از این محرومیت لجستیکی رنج میبرند، لایق چنین وضعیتی هستند؟
آیا مردمی که در استانی زندگی میکنند که اقتصادش به کشاورزی خامفروش و خدمات کمدرآمد محدود شده، صنایع پیشران در آن شکل نگرفته و مهاجرت جوانان تحصیلکرده به یک روند عادی تبدیل شده است، مستحق یک زندگی شرافتمندانه نیستند؟
آیا از پتانسیلهای این استان مرزی برای توسعه تجارت و یک زندگی بهتر استفاده شده است؟
باور کنید جوانان آذربایجان از تکرار شعارهایشان توسط شما خوشحال نمیشوند و وقتی صدای شما را میشنوند، یاد زخمهای گذشته میافتند.
ای کاش بهجای پنهان شدن پشت شعارهای مردم، از همان تریبون از عملکرد خودتان دفاع میکردید.
فراموش نکنیم همانگونه که مردم آذربایجان پهلوی را فراموش نکردهاند، فردا روزی ما را هم قضاوت خواهند کرد با همین صلابت و بیتعارفی!
