به گزارش یازاکو، جعفر ساعینیا_ ۲۹۱ نفر در چهار ماه نخست امسال در جادهها و معابر آذربایجانشرقی جان خود را از دست دادهاند و ۷۲۹۰ نفر نیز به دلیل مصدومیت ناشی از تصادفات به پزشکی قانونی مراجعه کردهاند. این اعداد زمانی نگرانکنندهتر میشوند که بدانیم تعداد مصدومان نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱۰ درصد افزایش داشته است.
اما پشت این اعداد، فقط یک پرونده پزشکی نیست؛ یک صورتحساب اقتصادی سنگین برای استان است. هر تصادف، هزینهای برای درمان، بیمه، امدادرسانی، تعمیر خودرو و خانواده مصدوم ایجاد میکند. وقتی مصدومیت منجر به خانهنشینی یا ناتوانی یک نیروی کار میشود، اقتصاد استان نیز بخشی از بهرهوری خود را از دست میدهد. فوت یک فرد شاغل هم میتواند درآمد یک خانواده را برای همیشه تحت تأثیر قرار دهد.
از سوی دیگر، افزایش هزینه خودرو و قطعات، فرسودگی بخشی از ناوگان، مشکلات نگهداری خودروها و فشار اقتصادی بر خانوارها، موضوع ایمنی را به مسئلهای اقتصادی تبدیل کرده است. بسیاری از مشکلاتی که در نهایت خود را در یک تصادف نشان میدهند، ریشههایی فراتر از رفتار راننده دارند.
نمیتوان تمام این آمار را به بیاحتیاطی رانندگان نسبت داد. کیفیت راهها، نقاط حادثهخیز، وضعیت خودروها، نظارت، فرهنگ رانندگی، سرعت امدادرسانی و حتی شرایط اقتصادی خانوارها، همه در شکلگیری این هزینه سنگین سهم دارند.
آذربایجانشرقی برای توسعه اقتصادی، به نیروی انسانی سالم، ناوگان ایمن و زیرساخت مناسب نیاز دارد. نمیشود از رونق تولید، توسعه تجارت و افزایش بهرهوری سخن گفت اما هزینههای انسانی و اقتصادی تصادفات را نادیده گرفت.
۲۹۱ کشته و ۷۲۹۰ مصدوم در چهار ماه، بخشی از هزینه واقعی ناکارآمدی در ایمنی حملونقل آذربایجانشرقی است.
اگر قرار است برای اقتصاد استان نسخهای نوشته شود، کاهش تلفات جادهای و ایمنسازی حملونقل باید بخشی از همان نسخه باشد؛ چون هر جان از دسترفته، فقط یک فاجعه انسانی نیست، بلکه یک خسارت اقتصادی جبرانناپذیر برای آذربایجانشرقی است.
