از سنت‌های قدیمی آذربایجان‌ - یاز اکو
عمومی

از سنت‌های قدیمی آذربایجان‌

به گزارش پایگاه خبری یاز اکو؛ درسالهای نه چندان دور که امکاناتی مانند یخچال و فریزر نبود روش‌های مختلفی طبیعی برای نگهداری موادغذایی برای مدت طولانی وجود داشت. یکی از این روشهای نگهداری ، پختن و ذخیره کردن گوشت برای زمستان بود که در اصطلاح ترکی به آن (قیله) یا(قووورما) می‌گفتند.
این رسم دیرین در میان آذربایجانی‌ها رواج داشت و از اوایل بهار گوسفندی را تا آخر تابستان پرورش می‌دادند و سعی می‌کردند که این گوسفند از چراگاه‌های مناسب تغذیه کند تا گوشتی لذیذ داشته باشد. بعد، اوایل مهر ماه این گوسفند را سربریده و گوشت آن را خرد کرده و چربی و پیه (قویروق) آن را کنار می‌گذاشتند. بعد گوشت‌های خردشده را داخل دیگ مسی ریخته و روی اجاق و با آب کافی آن را می‌پختند و وقتی گوشت‌ها کاملا پخته شدند با کفگیر گوشت‌ها را از دیگ به ظرف دیگری منتقل می‌کردند.
آبی را که باقی‌ مانده بود در اصطلاح ترکی به آن ات‌سویویا ایشکنهمی‌گویند.
یکی از رسوم خیلی خوب قیله درست کردن این بود که آب گوشت یا همان اشکنه را داخل کاسه‌هایی می‌ریختند و داخل هر کدام از کاسه‌ها دو-سه تکه گوشت می‌انداختند وبین همسایه ها پخش می‌کردند و این کار باعث محبت و صمیمیت بین همسایه‌ها می‌شد.
بعد گوشت‌هایی راکه درظرف دیگری ریخته بودند با چربی که قبلا کنار گذاشته بودند روی اجاق کاملا تفت می‌دادند تا آب گوشت‌ها کاملا گرفته و خشک شوند بعد آنها را داخل خمره‌های (کوپه) مخصوص سفالی(قیله کوپه‌سی) می‌ریختند.
بعد خمره را تا‌ نصف پر می‌کردند و سپس روی آن یک استخوان بزرگ میگذاشتن و دوباره خمره را با گوشت پر می‌کردند و در آخر روی آن روغن حیوانی یاهمون پیه (قویروق) را ذوب می‌کردند و می‌ریختند.
حکمت این استخوان وسط خمره این بود که در زمستان وقتی گوشت‌های خمره را استفاده می‌کردند زمانی که به استخوان می‌رسیدند می‌فهمیدند که قیله به نصفه رسیده و باید از این به بعد در مصرف گوشت قیله صرفه‌جویی کنند تا پایان زمستان گوشت قیله داشته باشند.
قیله‌ها را که داخل خمره ریختند درب آن را با یک دستمال تمیز می‌بستند و بعد سنگی روی آن می‌گذاشتند تا هوا وارد خمره نشود و خمره را درجای خنک (مثل زیرزمین) گذاشته و هر وقت می‌خواستند غذا درست کنند مقداری از گوشت را ازخمره در می‌آوردند
قیله شورباسی یکی از معروفترین و لذیذترین غذاهای آذربایجانی‌ها بود.
هنوز هم برخی خانواده‌ها پایبند این روش سنتی هستند و فقط به جای گذاشتن خمره در جای خنک، داخل یخچال نگهداری می‌کنند

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا