ویژه خبرییادداشت

آذربایجان غربی و نسخه گردشگری برای رهایی از فقر؛ آیا سرمایه‌گذاری‌ها به معیشت مردم می‌رسد؟

به گزارش یازاکو، جعفر ساعی‌نیا_ فقر در آذربایجان غربی، همانند بسیاری از استان‌های مرزی کشور، تنها حاصل کمبود منابع نیست؛ بلکه بیش از هر چیز ناشی از بهره‌برداری ناقص از ظرفیت‌هاست. استانی با تنوع اقلیمی، هم‌مرزی با سه کشور خارجی، تعدد پایانه‌های مرزی و برخورداری از آثار تاریخی و طبیعی کم‌نظیر، اما با سهمی محدود از جریان‌های اصلی سرمایه‌گذاری و اشتغال پایدار. در این میان، همایش اینوا و تمرکز بر استانداردسازی فرصت‌های سرمایه‌گذاری گردشگری، تلاشی برای تغییر این معادله محسوب می‌شود. معرفی ۸۵۰ فرصت سرمایه‌گذاری به دو زبان فارسی و انگلیسی و افزایش تمایل سرمایه‌گذاران به پروژه‌های کلان، نشانه‌ای از باز شدن پنجره‌ای تازه به اقتصاد گردشگری استان است. مسئولان میراث‌فرهنگی آذربایجان غربی از کلنگ‌زنی پروژه‌های جدید، افزایش تقاضا برای احداث هتل‌های پنج‌ستاره و رشد جایگاه استان در ارزیابی‌های ملی سخن می‌گویند؛ روندی که در ظاهر، نوید جهشی اقتصادی را می‌دهد. اما پرسش کلیدی اینجاست: آیا این جهش می‌تواند به کاهش فقر در لایه‌های اجتماعی استان منجر شود؟ تجربه توسعه در مناطق مختلف کشور نشان می‌دهد گردشگری زمانی به کاهش فقر کمک می‌کند که منافع آن در اقتصاد محلی توزیع شود. پروژه‌های بزرگ اقامتی، اگرچه در آمار سرمایه‌گذاری چشمگیرند، اما بدون پیوند با بوم‌گردی‌ها، صنایع‌دستی، خدمات محلی و نیروی کار بومی، تأثیر محدودی بر معیشت جوامع محلی خواهند داشت. آذربایجان غربی از این منظر یک مزیت مهم دارد: تنوع گردشگری، از مذهبی و فرهنگی گرفته تا طبیعت‌گردی، غذا، گردشگری آبی و روستایی. این تنوع، در صورت برنامه‌ریزی درست، می‌تواند فرصت‌های شغلی گسترده‌ای برای روستاها و شهرهای کوچک ایجاد کند؛ همان مناطقی که بیشترین آسیب را از فقر و بیکاری می‌بینند.

راه‌اندازی مرکز خدمات سرمایه‌گذاری و تسهیل فرآیندها، اقدامی مثبت در مسیر جذب سرمایه است، اما کافی نیست. کاهش فقر نیازمند آن است که سیاست‌گذاری گردشگری از «پروژه‌محوری» به «مردم‌محوری» حرکت کند؛ به‌گونه‌ای که آموزش نیروی انسانی محلی، حمایت از کسب‌وکارهای کوچک و زنجیره تأمین بومی در اولویت قرار گیرد.

همایش اینوا و موج جدید سرمایه‌گذاری گردشگری، می‌تواند نقطه عطفی برای اقتصاد آذربایجان غربی باشد؛ به شرط آنکه توسعه گردشگری به ابزاری برای اشتغال پایدار، افزایش درآمد خانوارها و ماندگاری جمعیت در مناطق کمتر برخوردار تبدیل شود. در غیر این صورت، فقر باقی می‌ماند و گردشگری، تنها به ویترینی پرزرق‌وبرق در آمارها محدود خواهد شد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا