وقتی بیمه‌ها پشت بیماران سرطانی را خالی می‌کنند!

به گزارش یازاکو به نقل از فارس، در حالی که صنعت داروسازی کشور دستاوردهای چشمگیری در تولید داروهای تخصصی و نوین داشته است، اما بیماران مبتلا به سرطان‌های خاص همچنان با چالش بزرگی به نام «عدم دسترسی به درمان به‌صرفه» دست‌وپنج نرم می‌کنند. گزارش‌های میدانی و پیگیری‌های انجام‌شده از پرونده‌های بیماران مبتلا به سرطان مثانه، حاکی از آن است که داروی حیاتی «اکسترامب»، با وجود تولید داخل و اثربخشی بالینی، متأسفانه از لیست داروهای تحت پوشش بیمه‌های پایه حذف شده است.

بر اساس مستندات پرونده‌های درمانی، بیماران مبتلا به این نوع سرطان نیاز به تزریق ماهانه دو نوبت از داروی اکسترامب دارند. قیمت هر دو دوز این دارو رقمی  معادل ۹۰ میلیون تومان است که پرداخت آن برای اکثر خانواده‌ها غیرممکن به نظر می‌رسد. با احتساب هزینه‌های جانبی درمان مانند سرم، مواد تزریقی و مراقبت‌های پرستاری، بار مالی ماهانه که مستقیماً بر دوش بیماران و همراهان آن‌هاست، به ارقامی می‌رسد که حتی برای اقشار مرفه نیز سنگین است.

نکته حائز اهمیت در این پرونده، پایداری قیمت دارو در ماه‌های اخیر است. برخلاف روند تورمی که در سایر بخش‌های اقتصاد کشور مشاهده می‌شود، قیمت این داروی خاص تغییر چندانی نکرده است. عامل اصلی فشار اقتصادی وارد شده بر بیماران، نه گرانی خودِ دارو، بلکه «عدم تعهد سازمان‌های بیمه‌گر» به پرداخت سهم درمان است.

پیگیری‌های انجام‌شده از طریق سامانه‌های نظارتی بیمه‌ها و بررسی وضعیت بیماران تحت پوشش‌های مختلف از جمله «بیمه تأمین اجتماعی»، «بیمه سلامت» و سایر بیمه‌ها نشان می‌دهد که هیچ‌یک از این بیمه‌ها هیچ‌گونه تعهد مالی برای پوشش هزینه این دارو ندارند. در نتیجه، بیمار مجبور است تمام هزینه دارو و خدمات جانبی را به صورت آزاد و نقدی پرداخت کند.

بحران معیشتی برای بیماران

داروی اکسترامب یکی از محصولات باکیفیت داروسازی ایران است. عدم پوشش این داروی بومی توسط بیمه‌ها، نه تنها منجر به بحران معیشتی برای خانواده‌های بیمار می‌شود، بلکه از حمایت از تولید داخلی و کاهش وابستگی به داروهای خارجی نیز کاسته می‌شود. وقتی دارویی در داخل کشور تولید می‌شود، ورود آن به سبد بیمه‌ای می‌تواند هم به توسعه صنعت داروسازی کمک کند و هم از خروج ارز برای خرید نمونه‌های مشابه خارجی جلوگیری نماید.

در گفت‌وگو با همراهان بیماران، گلایه‌های عمیقی از وضعیت موجود شنیده می‌شود. یکی از همراهان بیماران که پدرش تحت درمان است، با بیان اینکه بیمه نیز کمکی به روند درمان نمی‌کند، خاطرنشان می‌سازد: ما با وجود تمام تلاش‌ها، ماهانه مبالغ بسیار زیادی را صرف خرید دارو می‌کنیم. انتظار می‌رود سیستم سلامت با حمایت از داروهای بومی و ضروری، بار سنگینی از دوش این خانواده‌ها بردارد. در غیر این صورت، بسیاری از بیماران ناچار به ترک درمان خواهند شد.