اخبارسیاسیعمومیویژه خبری

چرا در مهندسی اجتماعی شکست می‌خوریم؟

به گزارش یازاکو، یکی از مهم‌ترین مسائلی که امروزه استان آذربایجان‌شرقی درگیر آن است، قرار گرفتن در رتبه چهارم خشونت‌ورزی در کشور است. بارها روی این موضوع بحث شده و مع‌الاسف تاکنون هیچ نتیجه مثبتی حاصل نشده و حتی وضعیت خشونت در استان بدتر هم شده است.

آنچه که مانوئل کاستلز در جلد دوم سه‌گانه معروف خود یعنی جامعه شبکه‌ای به آن اشاره می‌کند می‌تواند توضیح دهد چرا با وجود تلاش‌های دولت، باز هم مهندسی اجتماعی به‌نحو مطلوب رخ نمی‌دهد. کاستلز بین سه صورت و منشأ هویت تمایز قائل می‌شود:

الف. هویت مشروعیت‌بخش: هویتی که نهادهای غالب در جامعه تلاش می‌کنند به جامعه القا کنند تا بر جامعه سلطه بیشتری داشته باشند.

ب. هویت مقاومت: این شکل از هویت تلاش می‌کند در برابر هویت القایی نهادهای غالب مقاومت کند و به‌دست کسانی پدید می‌آید که از سوی نظام غالب، بی‌ارزش جلوه داده می‌شوند و مطرود هستند.

ج. هویت برنامه‌دار: هنگامی که کنش‌گران اجتماعی با استفاده از هرگونه مواد و مصالح فرهنگی قابل دسترس، هویت جدیدی می‌سازند که موقعیت آنان را در جامعه از نو تعریف می‌کند وبه این ترتیب در پی تغییر شکل کل ساخت اجتماعی هستن که این نوع هویت تحقق می‌یابد.

فی‌الواقع آنچه در این‌جا رخ می‌دهد نوعی مقاومت در برابر نهادهای غالب است. تا زمانی‌که این نهادهای غالب تلاش کنند مسئله فرهنگ و هویت جامعه، ذیل نگاه آنان قرار گیرد چنین وضعیتی رخ خواهد داد. توجه به این نکته ضروری است که حاکمیت ذیل فرهنگ عمومی قرار می‌گیرد و اساسا تصور اینکه حاکمیت و نهادهای غالب بتوانند فرهنگ عمومی بیافرینند یا فرهنگ را راهبری کنند، کار بیهوده‌ای خواهد بود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا