به گزارش یازاکو، جعفر ساعینیا_ بررسی روند صنعتی شدن استان اردبیل نشان میدهد که این منطقه با وجود برخورداری از ظرفیتهای چشمگیر در بخش معدن، صنعت، انرژی، کشاورزی و موقعیت مرزی، هنوز در جایگاهی متناسب با این توانمندیها قرار نگرفته است.
استان اردبیل با سه پهنه معدنی قزلاوزن، مشگینشهر و اردبیل، ۲۰ شهرک و ناحیه صنعتی و ۷۳۲ طرح صنعتی در حال اجرا، از دید مسئولان و صاحبنظران صنعت، یکی از مناطق دارای قابلیت بالای ارزآوری و توسعه صنایع پاییندستی محسوب میشود. با این حال، شاخصهای رسمی نشان میدهد که این ظرفیتهای متعدد تاکنون به رشد و توسعه متوازن منجر نشده است.
به گفته معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار اردبیل، این استان در رشد فعالیتهای صنعتی رتبه ۱۵ و در زیرساختهای صنعتی رتبه ۲۶ کشور را دارد؛ موضوعی که نشان میدهد زیرساختها با آهنگ توسعه مورد انتظار همسو نیست.
این در حالی است که استان سهم مهمی در تولید ۳۰ درصد لاستیک کشور، ۷۰ درصد محصولات چوبی، تجهیزات ورزشی، اسباببازی الکترونیکی و فولاد دارد و ظرفیتهای متنوع آن در سالهای اخیر بارها مورد تأکید مسئولان قرار گرفته است.
سرپرست شرکت شهرکهای صنعتی استان نیز با بیان اینکه صنایع کوچک و متوسط رگهای حیاتی صنعت هستند، از فراهم بودن امکان سرمایهگذاری با پیشپرداخت ۱۰ درصد و اقساط بلندمدت خبر میدهد، اما اذعان میکند که برای شتابگیری توسعه صنعتی، برنامهریزی دقیق، حمایت پایدار و تکمیل زیرساختها ضروری است.
با وجود این توانمندیها، کارشناسان معتقدند بخش مهمی از ظرفیتهای معدنی و صنعتی استان به دلیل کمبود صنایع پاییندستی، ضعف سرمایهگذاری و محدودیت اختیارات مدیریتی همچنان بلااستفاده مانده است.
استاندار اردبیل پیشتر خواستار تفویض اختیار بیشتر در مدیریت پهنههای معدنی شده و تأکید کرده بود که بخشی از ارزش افزوده معادن – از جمله ۳۰ درصد درآمد معدن مس مشگینشهر – باید به استان بازگردد تا در توسعه زیرساختها هزینه شود.
اردبیل به عنوان یکی از پنج استان دارای اولویت توسعه متوازن، در کنار ظرفیتهای کشاورزی و گردشگری، در مسیر صنعتی شدن نیازمند برنامهریزی راهبردی، تکمیل اکتشافات معدنی و فعالسازی صنایع تبدیلی است.
با وجود امیدواری مسئولان، ناظران میگویند فاصله میان ظرفیتهای موجود و توسعه واقعی همچنان قابل توجه است و تا زمانی که تصمیمگیریها، اختیارات و سیاستگذاریها به سطح استان واگذار نشود، بخش قابلتوجهی از این توان بالقوه، همچنان بالفعل نخواهد شد.
