انجمن هنر عکاسی تبریز در انتظار احیا/۲۰۰ عضو فعال و یک مطالبه جدی برای حمایت
هییت مدیره سابق انجمن هنرعکاسی ، با اشاره به فعالیت حدود ۲۰۰ عضو فعال در حوزه عکاسی و برگزاری نشستهای تخصصی دو هفته یکبار، کمبود بودجه و حمایتهای نهادی را مهمترین چالش این حوزه دانست و بر ضرورت احیای انجمن هنرعکاسی تبریز، توسعه آموزش و گسترش ارتباطات ملی و بینالمللی تأکید کرد.

به گزارش یازاکو، از آموزش عکاسی تا تأسیس نخستین انجمن تبریز
کمال شبخیر با اشاره به سابقه فعالیت خود در حوزه عکاسی اظهار کرد: فعالیت حرفهای من از سال ۱۳۶۵ و با حضور در دورههای دوساله عکاسی و فیلمسازی انجمن سینمای جوان دفتر تبریز آغاز شد. پس از آن فعالیت خود را در این حوزه ادامه دادم و اکنون حدود ۳۰ سال است که در زمینه آموزش فعالیت میکنم. همچنین در بخشهای مختلف هنری از جمله طراحی پوستر و کتاب نیز تجربه دارم.
وی با بیان اینکه در گذشته انجمن سینمای جوان در شهرهای مختلف کشور فعالیت گستردهای داشت، افزود: این انجمن علاوه بر فیلمسازی، آموزش عکاسی را نیز بر عهده داشت، اما بهمرور فعالیت آن تضعیف شد و با فاصله گرفتن مدیریت مجموعه از اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، ضرورت ایجاد یک تشکل مستقل در حوزه عکاسی احساس شد.
شبخیر ادامه داد: در سال ۱۳۷۹ با مشارکت آقایان الیاسین، صیامی، امتنانی و بنده، نخستین انجمن هنرهای عکاسی تبریز را به ثبت رساندیم. این انجمن بهتدریج فعالیت خود را گسترش داد و حتی به یک مجموعه آموزشی تبدیل شد که در آن دورههای عکاسی برگزار و گواهی دیپلم عکاسی صادر میشد.
وی با اشاره به واگذاری مدیریت انجمن به نسل جوان پس از دو دوره فعالیت پیشکسوتان گفت: متأسفانه با گذشت زمان فعالیت انجمن کاهش یافت و این مجموعه از سال ۱۳۹۷ تعطیل شد.
فعالیت دوباره عکاسی با حضور ۲۰۰ عضو فعال
هییت مدیره سابق انجمن هنر عکاسی تبریز با اشاره به تلاشهای انجامشده برای احیای فعالیتهای عکاسی اظهار کرد: سه سال پیش بار دیگر در انجمن سینمای جوان گروه عکاسی را راهاندازی کردیم و از آن زمان جلسات تخصصی بهصورت دو هفته یکبار برگزار میشود.
وی افزود: در این جلسات از پیشکسوتان عکاسی تبریز، از جمله عباس الیاسین که از او بهعنوان پدر عکاسی یاد میشود، دعوت کردهایم. استقبال علاقهمندان نیز بسیار خوب بوده و در برخی برنامهها بیش از ۱۰۰ نفر حضور داشتهاند.
شبخیر با اشاره به وجود حدود ۲۰۰ عضو فعال در این مجموعه گفت: در شهرستانهایی مانند اهر، کلیبر و مراغه نیز انجمنهای عکاسی شکل گرفتهاند که نشاندهنده ظرفیت قابل توجه این حوزه در استان است.
کمبود بودجه؛ مهمترین دغدغه فعالان عکاسی
وی با تأکید بر مشکلات مالی فعالیتهای فرهنگی و هنری تصریح کرد: تمام برنامههایی که طی سه سال اخیر برگزار شده، با استفاده از حمایت اسپانسرها، هزینههای شخصی و کمکهای مختلف تأمین شده است. نبود بودجه پایدار، مهمترین دغدغه ما برای ادامه فعالیتهاست و بدون حمایت سازمانها و نهادهای فرهنگی، استمرار این برنامهها دشوار خواهد بود.
این فعال حوزه عکاسی با اشاره به افزایش مراکز آموزش این رشته در تبریز اظهار کرد: در سال ۱۳۷۲ در یکی از دایرهالمعارفها تنها پنج عکاس برای تبریز ثبت شده بود. در آن دوران عکاسی با نگاتیو انجام میشد و فعالیت در این حرفه دشواریهای زیادی داشت، اما ورود فناوری دیجیتال بسیاری از این محدودیتها را برطرف کرد.
وی ادامه داد: امروز در تبریز ۱۰ هنرستان عکاسی و چهار دانشکده مرتبط با این رشته وجود دارد و تعداد فعالان و علاقهمندان این حوزه افزایش یافته است. با این حال، گسترش آموزش بهتنهایی کافی نیست و عکاسان برای ادامه فعالیت حرفهای خود به حمایتهای جدیتری نیاز دارند.
ضرورت حمایت از عکاسان و تقویت جایگاه انجمن
شبخیر با بیان اینکه عکاسی در بسیاری از موارد فعالیتی انفرادی است، گفت: عکاس در صورت برخورداری از امکانات لازم میتواند بهصورت مستقل فعالیت کند، اما انجمن میتواند در زمینه معرفی هنرمندان، دریافت مجوزها و ایجاد بسترهای حمایتی نقش مؤثری داشته باشد.
وی با اشاره به موضوع بیمه عکاسان افزود: اقداماتی برای استفاده عکاسان از ظرفیتهای صندوق اعتباری هنر انجام شده است، اما لازم است حمایتهای صنفی و اجتماعی از فعالان این رشته تقویت شود.
ارتباطات بینالمللی؛ حلقه مفقوده فعالیت انجمن
هییت مدیره سابق انجمن هنرهای عکاسی تبریز با اشاره به تجربه ارتباطات بینالمللی انجمن در سالهای گذشته اظهار کرد: زمانی که انجمن فعال بود و بودجه مناسبی در اختیار داشت، ارتباطات خوبی با کشورهای دیگر برقرار میکردیم. از هنرمندان خارجی برای حضور در برنامهها دعوت میشد و اعضای انجمن نیز در نمایشگاههای خارج از کشور شرکت میکردند، اما متأسفانه این ارتباطات در سالهای اخیر کاهش یافته است.
وی افزود: ادامه فعالیت انجمن و توسعه جایگاه عکاسی تبریز در گرو ارتباط مستمر با شهرهای مختلف کشور و همچنین کشورهای دیگر است. زبان عکاسی محدود به زبان گفتاری و ترجمه نیست و هنر میتواند بدون نیاز به زبان مشترک، با مخاطبان ارتباط برقرار کند.
شبخیر با تأکید بر ضرورت احیای دوباره انجمن گفت: در صورت فراهم شدن امکان بازگشت و فعالیت مجدد انجمن، آموزش یکی از اولویتهای اصلی ما خواهد بود. خانوادهها معمولاً اعتماد بیشتری به ساختارهای آموزشی انجمنها دارند و این ظرفیت میتواند زمینه جذب نسل جوان و تربیت عکاسان آینده را فراهم کند.
هوش مصنوعی و فناوریهای نوین؛ فرصتی برای عکاسی حرفهای
وی با اشاره به تغییرات گسترده در حرفه عکاسی اظهار کرد: با دیجیتالی شدن خدمات، مراجعه مردم به عکاسان کاهش یافته و این موضوع بر بازار کار سنتی تأثیر گذاشته است. از سوی دیگر، هوش مصنوعی و ابزارهای جدید نیز وارد این عرصه شدهاند و فعالان این حوزه باید خود را با شرایط جدید تطبیق دهند.
شبخیر تصریح کرد: نباید در برابر فناوریهای جدید ایستاد، بلکه باید آنها را شناخت و در مسیر درست هدایت کرد. دنیای امروز دنیای سرعت است و مخاطب میخواهد محتوا را در کوتاهترین زمان دریافت کند. در چنین شرایطی، عکاسی بهعنوان یک هنر نباید صرفاً به ابزار وابسته باشد؛ بلکه نگاه هنری، خلاقیت و توانایی استفاده حرفهای از فناوری اهمیت اساسی دارد.
لزوم حفظ استقلال هنر در همکاریهای سازمانی
این فعال حوزه عکاسی در پایان با انتقاد از برخی محدودیتها در همکاریهای هنری با سازمانها خاطرنشان کرد: گاهی در جریان همکاری با سازمانها، دیدگاه و سلیقه آن مجموعه به هنرمند تحمیل میشود و از او خواسته میشود اثر خود را مطابق چارچوبهای از پیش تعیینشده تغییر دهد.
وی تأکید کرد: هنر نباید صرفاً به قالبهای اداری و رسانهای محدود شود. عکاسی نیز مانند سایر شاخههای هنر نیازمند استقلال، خلاقیت و نگاه حرفهای است و حمایت از آن باید بهگونهای باشد که زمینه رشد و شکوفایی هنرمندان را فراهم کند.



