مس سونگون در ترازوی نابرابری

به گزارش پایگاه خبری یازاکو- رضا ابری ـ در این بین، معدن مس سونگون به عنوان بزرگترین معدن مس کشور، نقش مهمی را در تولیدات این شرکت عظیم، ایفا می کند. معدنی که بهره برداری از آن، آسیب های زیست محیطی بسیار زیادی به جنگلهای منطقه وارد کرده است.

این شرکت ابتدا در استان کرمان و در جوار معدن سرچشمه شکل گرفت و با گذشت زمان و قلمرو بهره برداری آن گسترش یافت. با این حال، این گسترش جغرافیایی، همگام با گسترش حمایت های اجتماعی نشده است. در حالیکه معدن مس سونگون با تولیدی عظیم، نقش حیاتی در تأمین مس کشور دارد و فعالیت های استخراجی از این معدن، آسیب های زیست محیطی جدی به جنگل های بکر منطقه وارد کرده است، اقدامات اجتماعی شرکت مس در این منطقه، بسیار ناچیز است.

در بخش هزینه هایی که شرکت ملی مس انجام می شود تفاوت زیادی مابین دو استان آذربایجان شرقی و کرمان دیده می شود. از جمله در بخش ورزشی،در مقایسه مابین دو استان ،شاهد واقعیت تلخ تفاوت آشکار در حمایت ها و هزینه ها هستیم.

شرکت ملی مس، در استان کرمان با رویکردی گسترده، از ۳۰ سال قبل تاکنون، علاوه بر حمایت از تیم های فوتبال(مس رفسنجان را در لیگ برتر و تیم های مس کرمان و مس شهربابک را در دسته یک و تیم های مس سرچشمه و مس نوین کرمان ) در ۱۶ رشته دیگر نیز در تیم داری کرده و سرمایه گذاری نموده است که هزینه بالای هزار میلیارد تومان در سال فقط برای تیمداری انجام می دهد.

این حمایت ها با ساخت چندین استادیوم و مجتمع ورزشی در کرمان، رفسنجان، سرچشمه و سایر شهرهای استان کرمان تکمیل گردیده است.
در مقابل، این غول صنعتی، در آذربایجان شرقی رویکردی کاملاً متفاوت دارد. در منطقه ای که نیمی از ذخایر کشور را تأمین می کند، فقط یک تیم ورزشی مس سونگون از یک دهه پیش را دارد. باشگاهی که قرار بود در اکثر رشته های تیم داری نماید اما در عمل فقط در ۵ رشته تیمداری نمود. همچنین در جهت ساخت استادیوم و مجتمع ورزشی در آذربایجان از سمت‌ شرکت مس اقدامی نشده است.

بحرانی تر از این شرایط، تلاش شرکت ملی مس، برای انحلال تنها باشگاه تحت پوشش خود در آذربایجان شرقی است. باشگاه مس سونگون، که چند روز پیش خبر از واگذاری تیم فوتسال آن به بخش خصوصی منتشر شد و اینک اخباری از منحل شدن سایر تیم های آن از جمله تیم فوتبالش شنیده می شود. اما نکته چالش برنگیزتر اینجاست که با وجود هزینه سالانه ۱۰ برابری تیمداری در استان کرمان، خبری از توقف حمایت های مالی از تیم های کرمانی نیست.

در نهایت، شرکت ملی مس باید پاسخگوی این پرسش باشد: اگر با استناد به آسیب های جنگ و خسارت های مالی، از حمایت های اجتماعی خود در آذربایجان شرقی عقب نشینی کرده و انحلال باشگاه مس سونگون و یا کوچک کردن آن را در برنامه خود قرار داده اند، پس چرا هزینه تیم داری در استان کرمان را که بار مالی بیش از ۱۰ برابری دارد را همچنان ادامه می دهند؟