چرا هر پایان تعطیلات، ورودیهای تبریز قفل میشود؟
یازاکو- پایان هر تعطیلات، داستانی تکراری در تبریز آغاز میشود؛ کیلومترها صف خودرو در ورودیهای شهر، رانندگانی که ساعتها در ترافیک گرفتار میشوند و شهری که گویا برای پذیرش حجم طبیعی سفر نیز آمادگی ندارد. پرسش اینجاست که چرا این بحران هر بار تکرار میشود، اما هیچگاه بهطور ریشهای حل نمیشود؟
به گزارش یازاکو، جعفر ساعینیا_ اگر قرار باشد تصویری از مدیریت ترافیک تبریز ارائه شود، کافی است عصر آخرین روز تعطیلات را در ورودیهای شهر ببینید. محور تبریز–اهر، محور آذرشهر، جاده صوفیان و دیگر مسیرهای ورودی، یکی پس از دیگری به پارکینگ خودروها تبدیل میشوند؛ صحنهای که نه غافلگیرکننده است و نه غیرقابل پیشبینی، بلکه سالهاست به یک روال عادی تبدیل شده است.
آنچه جای تعجب دارد، نه حجم سفرها، بلکه بیبرنامگی مدیرانی است که هر سال همین سناریو را تماشا میکنند و باز هم برای سال بعد همان وضعیت تکرار میشود. مگر تعداد تعطیلات و زمان بازگشت مسافران از قبل مشخص نیست؟ مگر الگوی تردد در پایان تعطیلات قابل پیشبینی نیست؟ پس چرا هنوز هیچ برنامه مؤثری برای مدیریت این حجم از خودروها وجود ندارد؟
مشکل فقط افزایش تعداد خودروها نیست؛ مسئله این است که زیرساختهای ورودی تبریز سالهاست متناسب با رشد جمعیت، توسعه شهر و افزایش سفرها بهروزرسانی نشدهاند. بسیاری از گرههای ترافیکی به دلیل طراحی نامناسب تقاطعها، نبود مسیرهای جایگزین، تکمیل نشدن پروژههای کمربندی و ضعف در مدیریت هوشمند ترافیک ایجاد میشوند.
از سوی دیگر، نبود یک شبکه کارآمد حملونقل عمومی بینشهری باعث شده تقریباً تمام بار جابهجایی مسافران بر دوش خودروهای شخصی باشد. وقتی هزاران خودرو در یک بازه زمانی محدود وارد شهر میشوند، طبیعی است که ظرفیت فعلی ورودیهای تبریز پاسخگوی این حجم از تردد نباشد.
اما سؤال مهمتر این است که سهم مدیریت شهری و دستگاههای مسئول در این وضعیت چیست؟ آیا وظیفه آنان تنها استقرار چند خودروی پلیس و هدایت دستی ترافیک است یا باید با برنامهریزی بلندمدت، توسعه زیرساختها و اجرای پروژههای عمرانی، از تکرار این بحران جلوگیری کنند؟
تبریز خود را بهعنوان یکی از کلانشهرهای کشور معرفی میکند، اما ورودیهای آن در پایان هر تعطیلات تصویری از یک شهر گرفتار در مدیریت روزمره را به نمایش میگذارند. شهری که برای رخدادهای کاملاً قابل پیشبینی نیز برنامهای ندارد، چگونه میتواند پاسخگوی نیازهای آینده باشد؟
بهتر است به جای انتشار گزارشهای تکراری از «ترافیک سنگین در ورودیهای تبریز»، مدیران شهری و متولیان حملونقل یکبار برای همیشه پاسخ دهند که برنامه عملی آنان برای پایان دادن به این چرخه فرسایشی چیست. مردم انتظار معجزه ندارند؛ انتظار دارند پس از سالها پرداخت هزینه، مالیات و عوارض، حداقل در بازگشت به شهر خود ساعتها پشت فرمان گرفتار بیتدبیری نباشند.
تا زمانی که توسعه ورودیهای شهر، تکمیل کمربندیها، مدیریت هوشمند ترافیک و تقویت حملونقل عمومی در اولویت قرار نگیرد، پایان هر تعطیلات همان آغاز یک بحران تکراری خواهد بود؛ بحرانی که بیش از آنکه محصول افزایش سفرها باشد، نتیجه سالها تعلل در تصمیمگیری و نبود برنامهریزی مؤثر است.
