نسخه خورشیدی برای درمان خاموشیهای صنعت
یازاکو ـ یکی از چالشهای ساختاری که اقتصاد ایران را با تهدید مواجه کرده، عدم پایداری شبکه برق و وقوع قطعیهای ناخواسته در ساعات پیک مصرف است. اگرچه تمرکز بر توسعه نیروگاههای سیکل ترکیبی به دلیل قیمت پایین سوخت، همواره اولویت اصلی بوده است، اما این رویکرد متمرکز، در مواجهه با نوسانات تقاضا و محدودیتهای ظرفیت، هزینههای جانبی سنگینی را بر بخش تولید تحمیل میکند. قطعی برق تنها به معنای توقف لحظهای تولید نیست، بلکه زنجیره تولید را با آسیبهای جبرانناپذیر به ماشینآلات، کاهش کیفیت محصولات و از همه مهمتر، عدم اطمینان سرمایهگذاران مواجه میسازد.
به گزارش یازاکو، برای پیشگیری از این خسارات و جبران کمبود ظرفیت، نیاز مبرمی به تغییر پارادایم از «تولید متمرکز» به «تولید پراکنده و محلی» احساس میشود. توسعه نیروگاههای خورشیدی در نزدیکی مراکز مصرف (مانند شهرکهای صنعتی)، میتواند فشار را از روی شبکه انتقال برداشته و همزمان، ریسک قطعیهای گسترده ناشی از نقص در شبکه اصلی را به حداقل برساند. در این مدل، تولید برق به جای تمرکز در نقاط دوردست، در کنار خط تولید قرار میگیرد.
در این میان، استانهای شمال غرب کشور پتانسیلهای فنی خود را برای ایفای این نقش راهبردی نشان میدهند. برخلاف باور رایج، ویژگیهای اقلیمی این مناطق شامل دمای مطلوب (که مانع از افت راندمان پنلها در اثر گرمای شدید میشود) و رطوبت کنترلشده، ظرفیت تولید برق خورشیدی با بازدهی بالا را فراهم کرده است. از سوی دیگر، نزدیکی این مناطق به قطبهای صنعتی شمالغرب، هزینههای انتقال انرژی را به شدت کاهش داده و مدل «تولید در محل مصرف» را به یک واقعیت اقتصادی تبدیل میکند.
بنابراین، سرمایهگذاری بر ظرفیتهای خورشیدی در این مناطق، فراتر از یک پروژه زیستمحیطی، یک راهبرد اقتصادی برای تضمین تداوم تولید و محافظت از سرمایههای صنعتی در برابر نوسانات شبکه است.
