چرا ارزهای باثباتتر جایگزین ریال نشوند؟
یازاکو؛ جعفر ساعینیا – در دنیای اقتصادی امروز، اهمیت ثبات مالی و ارزهای باثبات بهوضوح قابل مشاهده است. از آنجا که ریال ایران برای بیش از ۵۰ سال دچار تورم عمیق و مداوم بوده، برخی از کارشناسان اقتصادی و طرفداران نظریات پولی، به این سوال میپردازند که چرا ارزهای باثباتتر مانند ارزهای دیجیتال، طلا یا ارزهای خارجی، یا ارزهایی که میتوانند توسط بخش خصوصی و برای رقابت با ارزهای دولتی تولید شوند، بهعنوان جایگزین برای ریال مطرح نمیشوند. فردریش فون هایک، نظریهپرداز اقتصادی و طرفدار پول خصوصی، به استقلال پولی و اهمیت انتخاب فردی در بازارهای آزاد اشاره دارد.
نظریه خصوصیسازی پول که از سوی هایک مطرح شده است، به این ایده اشاره دارد که بازار باید در تعیین و عرضه پول آزاد باشد تا رقابت میان ارزها به افزایش ثبات و کیفیت منجر شود. در مورد ایران و ریال، این نظریه میتواند به عنوان یک راهکار برای ایجاد ریسک کمتر و بهبود شرایط اقتصادی مطرح شود.
مزایای این رویکرد عبارتند از:
1. رقابت بین ارزها: میتواند موجب کاهش تورم و ایجاد یک واحد پولی باثباتتر شود.
2. انتخاب آزاد: مردم میتوانند ارز مورد نظر خود را انتخاب کنند و در نتیجه از نوسانات کمتر برخوردار شوند.
3. افزایش اعتماد: با وجود ارزهایی با ثبات بیشتر، اعتماد به سیستم مالی افزایش خواهد یافت.
اما اصلیترین چالش این رویکرد میتواند پذیرش عمومی این نظریه باشد و همگامسازی مردم با یک سیستم جدید ممکن است زمانبر باشد.
