به گزارش یازاکو، تبریز، با وجود جایگاه صنعتی و جمعیتی خود، مهمترین سه. شمالغرب ایران و قلب تپنده اذربایجان همچنان از کمبود زیرساختهای حملونقل رنج میبرد. نبود اتوبانهای داخلشهری، محدود بودن ورودیها از شرق و غرب، و شریانهای ناکافی، این شهر را در بیشتر ساعات روز در ترافیک قفل میکند. نتیجه این وضعیت اتلاف وقت شهروندان استرس مضاعف عصبانیت و در بعد اقتصادی مصرف بالای سوخت، آلودگی شدید هوا و فشار اقتصادی غیر لازم برای مردم جهت خرید سوخت لاستیک لوازم یدکی و …
شرق تبریز؛ یک ورودی برای یک کلانشهر؟
ورودی تبریز از سمت سهراهی اهر تنها یک مسیر باریک و ناکافی دارد. نبود اتصال مناسب از سمت شمال به خاوران، و مسدود ماندن مسیرهای جایگزین مثل خیابانکشی از باغمِشه به جاده خواجه، باعث شده شرق تبریز یکی از سنگینترین ترافیکهای شهر را تجربه کند. بازگشایی این مسیرها میتواند بنبست باغمِشه را پایان دهد و یک ورودی جدید و استاندارد برای تبریز ایجاد کند. منطقه کره که اکنون به شهرک پر جمعیتی تبدیل شده فاقد یک خیابان و ورودی از سمت اتوبان است و این مسأله باعث تصادف و فوت شهروندان در این منطقه است اصلاح ورودی کرکرج و وصل آن به اتوبان اصلی و ادامه آن تا خاوران و احداث پل و زیر گذر نقش مهمی در ترافیک و امنیت شهروندان خواهد داشت .
غرب تبریز؛ نیاز فوری به شریانهای تازه
محدودههای اطراف فرودگاه تا جامیش آباد ، مایان و پاسداران با کمبود خیابانهای ارتباطی مناسب مواجهاند. ایجاد مسیر مستقیم از پشت فرودگاه به سمت مایان و اتصال آن به پاسداران، میتواند بار ترافیکی میدان آذربایجان و مرکز شهر را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.مسافران تبریز از سمت فرودگاه نیز میتوانند مستقیما به جای دور زدن از آذربایجان و وارد شدن به تبریز وارد چهار راه جامیش آباد شده و در وقت و انرژی خود صرفه جویی کنند .
اتوبانسازی؛ راهی برای نجات تبریز از آلودگی
تبریز هر سال زمستان درگیر آلودگی شدید ناشی از مازوتسوزی و وارونگی دماست. وقتی خودروها در خیابانهای قفلشده ساعتها متوقف میشوند، مصرف سوخت چند برابر و آلودگی هوا مرگبارتر میشود.
ایجاد اتوبانهای حلقهای و افزایش ورودیها نهتنها زمان سفر را کوتاه میکند، بلکه مصرف سوخت و حجم آلایندهها را کاهش میدهد و به سلامت مردم کمک میکند.
خواست مردم تبریز که در اتوبوس و تاکسی و اماکن عمومی مطرح میکنند
تبریز شهری در ابعاد یک کلانشهر است، اما زیرساختهای ترافیکی آن متناسب با نیاز امروز نیست. مردم تبریز جادههای استاندارد، دسترسیهای سریع و هوای سالم ندارند وقتشان هر روز در ترافیک و آلودگی هوا هدر رفته و سلامتی شهروندان در خطر است
افزایش ورودیها از شرق و غرب، اتصال باغمِشه به جاده خواجه، و توسعه مسیرهای مهم از پشت فرودگاه تا مایان، مطالبهای است که هر روز ضرورت آن بیشتر احساس میشود. که امید است مسئولین شهری تبریز با توجه و کار کارشناسی تبریز را که اکنون به یک شهر گره خورده تبدیل شده است نجات دهند