جنگل‌های اردبیل؛ قربانی گردشگری بی‌مسئولیت

به گزارش یازاکو، جعفر ساعی‌نیا_ سال‌هاست که توسعه را با آسفالت، پل و ساختمان می‌سنجیم، اما از یک سرمایه مهم غافل مانده‌ایم؛ سرمایه طبیعی. جنگل‌های اردبیل، به‌ویژه فندقلو، فقط منظره‌ای زیبا برای ثبت چند عکس یادگاری نیستند؛ این جنگل‌ها بخشی از سرمایه اقتصادی استان هستند.
اقتصاد شهری امروز بر این اصل استوار است که کیفیت محیط‌زیست، یکی از عوامل اصلی رقابت شهرها برای جذب گردشگر، سرمایه و حتی نیروی انسانی متخصص است. شهری که طبیعت سالم‌تری داشته باشد، هزینه‌های درمانی کمتری پرداخت می‌کند، مقصد جذاب‌تری برای گردشگران است و ارزش اقتصادی بالاتری برای زمین، خدمات و کسب‌وکارهای خود ایجاد می‌کند.
اما در هر تعطیلی، بخشی از این سرمایه با زباله، ظروف یک‌بارمصرف، بطری‌های پلاستیکی و آتش‌های رهاشده تخریب می‌شود. شاید فردی که زباله خود را در جنگل رها می‌کند، هیچ هزینه‌ای نپردازد، اما جامعه هزینه آن را پرداخت می‌کند؛ از پاکسازی محیط گرفته تا کاهش جذابیت گردشگری، آسیب به تنوع زیستی و افزایش خطر آتش‌سوزی. این همان چیزی است که اقتصاددانان آن را «هزینه خارجی» می‌نامند؛ هزینه‌ای که عامل ایجادکننده آن را نمی‌پردازد، اما همه جامعه متحمل آن می‌شوند.
جنگل فندقلو یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های اکوتوریسم آذربایجان است و نزدیکی آن به اردبیل، نمین و گردنه حیران، این منطقه را به یکی از قطب‌های گردشگری استان تبدیل کرده است. اما اگر کیفیت این سرمایه طبیعی کاهش یابد، نخستین ضربه به اقتصاد محلی وارد خواهد شد؛ اقامتگاه‌ها، رستوران‌ها، فروشندگان صنایع‌دستی و صدها شغل وابسته به گردشگری، همگی از کاهش جذابیت این منطقه آسیب خواهند دید.
توسعه پایدار از جایی آغاز می‌شود که گردشگر بداند طبیعت، کالای رایگان نیست. جنگل را نباید مصرف کرد؛ باید از آن نگهداری کرد. اگر هر گردشگر زباله خود را با خود بازگرداند، نه‌تنها به محیط‌زیست احترام گذاشته، بلکه از یک سرمایه اقتصادی که متعلق به همه نسل‌هاست نیز حفاظت کرده است.
جنگل‌های اردبیل را کثیف نکنید؛ چون هر زباله‌ای که در طبیعت جا می‌ماند، بخشی از آینده اقتصادی این استان را با خود دفن می‌کند.