توسعه زیرساختهای عشایری؛ فرصتی تازه برای خداآفرین و کلیبر
یازاکو- تخصیص ۳۴۰ میلیارد ریال برای اجرای چهار پروژه عمرانی در مناطق عشایری خداآفرین و کلیبر، امید تازهای برای بهبود وضعیت راهها و خدماترسانی ایجاد کرده است؛ اما در کنار این فرصتها، چالشها و کاستیهایی نیز دیده میشود که توجه به آنها میتواند مسیر توسعه را هموارتر کند.
به گزارش یازاکو، جعفر ساعینیا- جامعه عشایری آذربایجانشرقی یکی از فعالترین و پویاترین گروههای تولیدی استان است و نقش مهمی در اقتصاد دامداری و تأمین فرآوردههای دامی دارد. با این حال، سالهاست که محدودیت زیرساختی، ضعف مسیرهای ارتباطی و نبود امکانات رفاهی استاندارد، بخشی از توان این جامعه را تحتتأثیر قرار داده است.
تخصیص ۳۴۰ میلیارد ریال برای اجرای پروژههای جدید، اقدام مهمی است؛ اما برای اثرگذاری پایدار، نیازمند توجه دقیق به مشکلات و مزیتها هستیم. مسیرهایی مانند «قزیلیول» یا قشلاق «حاجی لطفعلی» سالهاست که به دلیل شنزارها، نبود پلهای استاندارد و آسیبپذیری در فصول بارندگی، رفتوآمد عشایر را دشوار کردهاند. هر تأخیر در اجرای پروژهها، مستقیماً بر کوچ و تأمین نهادهها اثر میگذارد.
نبود مراکز استراحتگاهی، خدماتی و پشتیبانی موجب شده عشایر در طول کوچ با مشکلاتی چون نبود آب سالم، خدمات بهداشتی و امکان توقف استاندارد روبهرو شوند. پروژههایی که به اعتبارات سالانه وابسته هستند، در صورت وقفه، دچار تغییر قیمتها و کندی عملیات میشوند؛ مسئلهای که سرعت کار در شهرک «سلین» یا مجتمع «سویوخ بولاغ» را تهدید میکند. مسیرهای سختگذر کلیبر و خداآفرین، اجرای پروژههای عمرانی را پیچیدهتر کرده و نیازمند برنامهریزی دقیقتر و تجهیزات مناسبتر است.
احداث پلهای سهدهانه و مسیرهای شنریزیشده، امنیت کوچ را بالا میبرد و تلفات دامی ناشی از سختی مسیر یا حوادث طبیعی را بهطور محسوسی کاهش میدهد. با آسفالتریزی شهرک «سلین» و بهبود راهها، امکاناتی مانند خدمات درمانی، دامپزشکی، توزیع نهادههای دامی و آبرسانی سریعتر و کارآمدتر ارائه خواهد شد. ایجاد مجتمع بینراهی «سویوخ بولاغ» علاوه بر پشتیبانی از عشایر، ظرفیت ایجاد شغل، توقف گردشگران و رونق اقتصادی منطقه را هم دارد.
با استاندارد شدن راهها، هزینههای نگهداری، سوخت، استهلاک خودروها و زمان رفتوآمد بهطور قابل توجهی کاهش یافته و بهرهوری افزایش پیدا میکند. پروژههای عمرانی جدید در مناطق عشایری خداآفرین و کلیبر نقطه عطفی در بهبود کیفیت زندگی و افزایش توان تولیدی جامعه عشایری است. با این حال، موفقیت این طرحها منوط به تأمین بهموقع اعتبارات، مدیریت دقیق عملیات اجرایی و در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی منطقه است. توجه همزمان به مشکلات و فرصتها میتواند این ۳۴۰ میلیارد ریال را از یک بودجه عمرانی ساده به محرک توسعهای مؤثر تبدیل کند؛ توسعهای که نتیجهاش در زندگی عشایر و اقتصاد منطقه بهخوبی دیده خواهد شد.
