راهآهن اردبیل؛ حق مردم یا امتیازی که دیر رسید؟
یازاکو- افتتاح راهآهن اردبیل بدون تردید خبر خوبی برای مردم استان است، اما نباید فراموش کرد که این پروژه بیش از دو دهه در انتظار تکمیل مانده است. چرا اردبیل تا امروز از ابتداییترین زیرساختهایی که بسیاری از استانهای کشور سالها پیش به آن دست یافتهاند، محروم بوده است؟

به گزارش یازاکو، جعفر ساعینیا_ این روزها از راهآهن اردبیل به عنوان یکی از مهمترین پروژههای عمرانی کشور یاد میشود. مسئولان از نزدیک شدن زمان افتتاح سخن میگویند و مردم نیز امیدوارند سرانجام قطار به استان برسد. اما واقعیت این است که راهآهن برای اردبیل نباید یک رؤیا باشد؛ بلکه باید سالها پیش به یک واقعیت تبدیل میشد.
اردبیل استانی مرزی، کشاورزی و دارای ظرفیتهای گسترده گردشگری است. استانی که سالانه میلیونها تن محصول کشاورزی تولید میکند، میزبان میلیونها گردشگر است و در همسایگی بازارهای مهم منطقه قرار دارد. با این حال همچنان در بسیاری از شاخصهای زیرساختی با عقبماندگی مواجه است.
راهآهن تنها یکی از حلقههای مفقوده توسعه استان است. اردبیل هنوز با محدودیتهای جدی در حوزه حملونقل، صنعت، تجارت مرزی، زیرساختهای صادراتی و سرمایهگذاری روبهروست. بسیاری از فعالان اقتصادی معتقدند هزینههای بالای حملونقل، ضعف ارتباطات لجستیکی و کمبود زیرساختهای پشتیبان، بخشی از مزیتهای اقتصادی استان را بلااستفاده گذاشته است.
نباید فراموش کرد که در طول سالهای گذشته بسیاری از فرصتهای سرمایهگذاری به دلیل نبود زیرساختهای مناسب از دست رفتهاند. جوانان بسیاری برای یافتن فرصت شغلی استان را ترک کردهاند و سرمایهگذاران نیز ترجیح دادهاند به مناطقی بروند که دسترسی به شبکه حملونقل و بازارهای مصرف آسانتر بوده است.
از این منظر، راهآهن اردبیل نه یک امتیاز ویژه بلکه جبران بخشی از یک عقبماندگی تاریخی است. مردمی که سالها مالیات پرداخت کردهاند و در توسعه کشور سهم داشتهاند، حق دارند از امکاناتی برخوردار باشند که در بسیاری از استانها سالهاست وجود دارد.
البته حتی پس از افتتاح راهآهن نیز نباید تصور کرد مشکلات توسعه استان پایان یافته است. اردبیل همچنان به توسعه مناطق صنعتی، تکمیل بزرگراهها، تقویت تجارت مرزی، ایجاد مراکز لجستیکی، جذب سرمایهگذاری و حمایت از تولیدکنندگان نیاز دارد. توسعه یک استان با افتتاح یک پروژه محقق نمیشود؛ توسعه زمانی رخ میدهد که مجموعهای از زیرساختها در کنار یکدیگر زمینه رشد اقتصادی را فراهم کنند.
راهآهن خبر خوبی است، اما کافی نیست. مردم اردبیل بیش از یک خط ریلی میخواهند. آنها خواهان سهم عادلانهای از توسعه کشور هستند؛ سهمی که سالهاست برای دستیابی به آن انتظار کشیدهاند.این نسخه برای روزنامهنگاری اقتصادی و یادداشت انتقادی مناسبتر است چون به جای «تجلیل از پروژه»، روی «تبعیض توسعهای، محرومیت زیرساختی و ناکافی بودن راهآهن برای جهش اقتصادی استان» تمرکز دارد.



