آلن سیمونیان: چرا وقتی به دریاچه سوان نام گویچه میدهند، واکنش تندی نشان داده میشود؟
یازاکو-ترانهها، اشعار و آثار ادبی ارمنی باید بهعنوان بخشی از میراث فرهنگی ملی حفظ شوند، اما نباید آنها را به پایه و اساس سیاست دولت مدرن تبدیل کرد.

به گزارش واحد ترجمه پایگاه خبری یازاکو به نقل از «آرمنیا تودی»، آلن سیمونیان دبیر شورای امنیت این کشور این اظهارات را جریان سومین اجلاس جهانی ارامنه مطرح کرده است.
به گفته وی مطالعه تاریخ و ادبیات در درجه نخست برای درک اشتباهات گذشته و جلوگیری از تکرار دوباره آنها ضرورت دارد. سیمونیان همچنین حمایت خود را از سیاست صلح و عادیسازی روابط با کشورهای همسایه اعلام کرده است.
وی تأکید کرده است که با کنار گذاشتن میراث فرهنگی یا تلاش برای ممنوع کردن آن موافق نیست. او برای توضیح دیدگاه خود به نحوه برخورد با نامهای جغرافیایی و تصورات تاریخی درباره سرزمینها اشاره کرده و پرسیده است: چرا ارمنیها وقتی کسی دریاچه سوان را با نام گویچه (نامی آذربایجانی) یا یئروان را با نام ایروان مینامد، واکنشی شدید و همراه با رنجش نشان میدهند، اما خودشان میتوانند ادعا کنند که الفبای گرجی را مسروپ ماشتوتس ابداع کرده است؟!
چرا ما چنین رفتاری داریم؟ میخواهم این موضوع را درک کنم. اگر یک ارمنی به گرجستان برود، احساس میکند وظیفه دارد به یک گرجی بگوید: آیا میدانی که الفبای شما را مسروپ ماشتوتس نوشته است؟ چرا ما چنین کاری میکنیم؟ این دقیقاً همان منطق است. ما باید درک کنیم که از دیگران چه میخواهیم و چه انتظاراتی از آنها داریم.
سیمونیان همچنین تفکراتی را که بر اساس آنها ارمنستان کنونی صرفاً مرحلهای موقت تلقی میشود و سرزمین تاریخی ارامنه هنوز باید بازپس گرفته شود، مورد انتقاد قرار داده است.
وی از طرفداران چنین دیدگاههایی خواسته است بهطور دقیق مشخص کنند که منظورشان از ارمنستان کدام سرزمین است و مرزهای آن را در کجا میبینند.
سیمونیان گفتگوهای بیپایان درباره جستوجوی سرزمین تاریخی را فاقد چشمانداز و نتیجهبخش دانسته و گفته است که چنین تفکراتی جامعه ارمنستان را در وضعیت وابستگی به عوامل خارجی نگه میدارد.



