گزارش

بلاتکلیفی هفت‌ساله متقاضیان مسکن مهر در مجتمع ۲۰۸ واحدی طالقانی تبریز

ادامه تجمع متقاضیان در برابر خانه‌های نیمه‌تمام، نشانه‌ای از روندی مبهم است که طی آن، در هر مرحله تعدادی از اعضا کنار گذاشته می‌شوند و وضعیت جایگزین‌ها مشخص نیست. فاصله زمانی چهار ساله میان ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲، به یکی از نقاط سؤال‌برانگیز این ماجرا تبدیل شده است.

به گزارش یازاکو، پریسا رضاپور ، مجتمع مسکونی ۲۰۸ واحدی طالقانی تبریز، پروژه‌ای که قرار بود بخشی از نیاز مسکن متقاضیان را تأمین کند، پس از گذشت حدود هفت سال همچنان با ابهامات و توقف‌های متعدد مواجه است. جمعی از اعضای این پروژه با حضور در محل ساخت‌وساز، نسبت به روند کند پیشرفت، افزایش هزینه‌ها و نبود شفافیت در قراردادها اعتراض کردند.

در جریان این تجمع، معاون مسکن و ساختمان اداره‌کل راه و شهرسازی استان آذربایجان شرقی نیز در محل حضور یافت. همزمان خبرنگاران از نزدیک در جریان وضعیت پروژه قرار گرفتند؛ پروژه‌ای که به گفته متقاضیان، از سال ۱۳۹۸ آغاز شده اما عملاً عملیات اجرایی آن تا سال ۱۴۰۲ به‌صورت جدی پیش نرفته است.

محسن رضوی روز دوشنبه ۲۱ اردیبهشت در جمع اعضای پروژه مسکن ملی طالقانی  با بیان اینکه این طرح جزو مسکن های طرح اقدام ملی زمین ۹۹ ساله است، گفت: این پروژه با تخفیف پرونده شهرداری و ۵۰ درصد خدمات نظام مهندسی صورت می‌گیرد.

وی تصریح کرد: منابع نهضت ملی مسکن وام بانکی و آورده مالی متقاضیان است و از هیچ جای دیگری آورده‌ای نداریم و وام بانکی متناسب با پیشرفت پروژه تخصیص می‌یابد و اگر متقاضیان آورده‌ای نداشته باشند نمی‌توان در پروژه پیشرفتی داشته باشیم.

وی با بیان اینکه شروع پروژه ملاک برای اخذ سرمایه نیست و پایان پروژه ملاک است، گفت: اگر پروژه به پیشرفت ۸۰ درصدی برسد به مرحله انتخاب واحد متقاضیان می‌رسیم در همین راستا از پیمانکار این پروژه برنامه زمانبندی خواسته‌ایم و پیمانکار موظف به اجرای این برنامه زمان‌بندی است.

برخی مسئولان، عدم تکمیل آورده‌های مالی اعضا را یکی از دلایل اصلی تأخیر پروژه عنوان کردند. این در حالی است که متقاضیان تأکید دارند بخش قابل توجهی از دارایی‌های خود را برای تأمین آورده‌ها پرداخت کرده‌اند و با وجود گذشت زمان طولانی، همچنان با درخواست‌های جدید مالی مواجه می‌شوند.

در میان متقاضیان، روایت‌هایی از فشارهای اقتصادی و پیامدهای اجتماعی این تأخیرها مطرح شد؛ از فروش دارایی‌های شخصی برای تأمین آورده‌ها تا ناتوانی در ادامه پرداخت‌ها. برخی اعضا می‌گویند در صورت ناتوانی مالی، با خطر حذف از پروژه مواجه می‌شوند.

اعضای پروژه همچنین از عملکرد پیمانکار انتقاد کرده و نبود قرارداد شفاف و ضمانت اجرایی مشخص را یکی از مشکلات اصلی می‌دانند. به گفته آن‌ها، عدم پیش‌بینی جریمه برای تأخیر پیمانکار، موجب طولانی شدن روند ساخت شده است.

از سوی دیگر، مسئولان پروژه اعلام می‌کنند تأمین منابع مالی عمدتاً بر پایه آورده متقاضیان و تسهیلات بانکی است و هرگونه وقفه در پرداخت‌ها، مستقیماً بر روند اجرا اثر می‌گذارد. آن‌ها همچنین افزایش هزینه‌های ساخت‌وساز و قیمت روز مصالح را عامل اصلی رشد آورده‌ها عنوان می‌کنند.

بر اساس توضیحات ارائه‌شده، این پروژه در قالب طرح اقدام ملی مسکن و بر روی زمین ۹۹ ساله اجرا می‌شود و از برخی تخفیف‌های شهرداری و خدمات نظام مهندسی برخوردار است. با این حال، متقاضیان معتقدند با توجه به زمان طولانی سپری‌شده، باید سازوکار مشخصی برای جبران تأخیرها و حمایت از اعضای کم‌برخوردار در نظر گرفته شود.

طبق اعلام مسئولان، عملیات اجرایی پروژه از سال ۱۴۰۲ وارد مرحله فونداسیون شده و پیش‌بینی می‌شود تا پایان سال جاری به مراحل پایانی برسد؛ وعده‌ای که متقاضیان با توجه به تجربیات گذشته، نسبت به تحقق آن با تردید نگاه می‌کنند.

تجمع‌های مکرر متقاضیان در محل پروژه، بیانگر نگرانی‌های جدی نسبت به آینده این مجتمع است. آنان خواستار پاسخگویی شفاف، تعیین تکلیف نهایی قراردادها و تضمین حقوق خود هستند؛ مطالبه‌ای که به گفته خودشان، پس از سال‌ها انتظار، همچنان بی‌پاسخ مانده است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا