پروژهای که هر سال گرانتر میشود؛ هزینه واقعی تأخیر در محور تاکستان–سلطانیه–سرچم
یازاکو- تأخیر در پروژههای عمرانی و هر سال تعلل، میلیاردها تومان به هزینه ساخت میافزاید، جان انسانها را در معرض خطر قرار میدهد و فرصتهای سرمایهگذاری را از یک منطقه میگیرد. محور تاکستان–سلطانیه–سرچم نمادی از هزینههای سنگین تأخیر در توسعه زیرساختهای کشور است.
به گزارش یازاکو، جعفر ساعینیا_ در اقتصاد، مفهومی به نام «هزینه فرصت» وجود دارد؛ یعنی آنچه در اثر انجام ندادن یک اقدام از دست میرود. اگر این مفهوم را بر محور تاکستان–سلطانیه–سرچم تطبیق دهیم، خواهیم دید که زیان این پروژه تنها در چند کیلومتر آسفالت یا چند صد میلیارد تومان اعتبار خلاصه نمیشود؛ بلکه هر روز تأخیر، هزینهای به اقتصاد منطقه تحمیل میکند که در هیچ ردیف بودجهای ثبت نمیشود.
این محور سالهاست در فهرست پروژههای نیمهتمام قرار دارد. در این مدت، تورم، افزایش قیمت مصالح، رشد هزینه ماشینآلات و دستمزدها باعث شده ارزش ریالی پروژه چندین برابر شود. اگر این مسیر در همان سالهای ابتدایی تکمیل میشد، امروز دولت ناچار نبود صدها میلیارد تومان بیشتر برای همان پروژه هزینه کند.اما زیان اصلی، بیرون از کارگاههای عمرانی اتفاق افتاده است.جاده نامناسب یعنی کامیونها زمان بیشتری در مسیر هستند، سوخت بیشتری مصرف میکنند و هزینه حمل کالا افزایش مییابد.
این افزایش هزینه، در نهایت خود را در قیمت کالاها نشان میدهد. بنابراین کیفیت راهها، تنها دغدغه رانندگان نیست؛ بلکه مستقیماً بر هزینه تولید و معیشت مردم اثر میگذارد.از سوی دیگر، آمارها در سراسر جهان نشان میدهد که ارتقای استاندارد جادهها یکی از مؤثرترین راههای کاهش تلفات رانندگی است.
هر نقطه حادثهخیز که اصلاح نمیشود، فقط یک نقص فنی نیست؛ بلکه هزینهای انسانی و اقتصادی برای جامعه ایجاد میکند. خسارت تصادفات، درمان مصدومان، از دست رفتن نیروی کار و آسیب به سرمایههای خانوار، همگی بخشی از بهای تأخیر در تکمیل چنین پروژههایی است.
اقتصاد شهرستانهای ابهر، خرمدره و سلطانیه نیز از این وضعیت بیتأثیر نمانده است. این منطقه ظرفیت بالایی در صنعت، کشاورزی و خدمات دارد، اما سرمایهگذار پیش از هر چیز به کیفیت زیرساخت نگاه میکند.
جادهای که سالها نیمهتمام مانده، پیام مثبتی برای سرمایهگذاری ارسال نمیکند.اکنون از اختصاص اعتبارات جدید و برنامهریزی برای تکمیل پروژه سخن گفته میشود. این خبر، بدون تردید امیدوارکننده است؛ اما تجربه نشان داده که توسعه با وعده محقق نمیشود، بلکه با تخصیص بهموقع اعتبار، نظارت مستمر و مدیریت دقیق پروژه شکل میگیرد.
واقعیت این است که محور تاکستان–سلطانیه–سرچم دیگر فقط یک مطالبه محلی نیست؛ بلکه یک سرمایهگذاری اقتصادی برای آینده شمالغرب کشور است. هر روزی که بهرهبرداری آن به تعویق بیفتد، هزینهای به اقتصاد ملی تحمیل میشود و هر روزی که زودتر تکمیل شود، بخشی از این هزینهها جبران خواهد شد.پرسش اصلی دیگر این نیست که این جاده چه زمانی افتتاح میشود؛ بلکه این است که اقتصاد منطقه تا چه زمانی باید هزینه تأخیر در تکمیل آن را بپردازد؟
