تبریز در تاریکی؛ بحرانها روزبهروز بیشتر میشوند
یازاکو- خاموشی در تبریز دیگر به قطعیهای کوتاه و قابلتحمل محدود نمیشود؛ در برخی نقاط، شهروندان با ۴ ساعت بیبرقی در یک روز مواجه شدهاند. وقتی برق خانهها ساعتها قطع میشود، دیگر نمیتوان آن را صرفاً «مدیریت مصرف» نامید؛ این نشانهای آشکار از عمیقترشدن بحران زیرساختی است.
به گزارش یازاکو، جعفر ساعینیا_ تبریز در تابستان امسال فقط با گرمای هوا دستوپنجه نرم نمیکند؛ خاموشی هم به یکی دیگر از مشکلات روزمره مردم تبدیل شده است. قطعیهایی که گاهی تا چهار ساعت ادامه پیدا میکند، زندگی خانوارها را مختل کرده و شهروندان را در برابر یک سؤال جدی قرار داده است: چرا باید هزینه ناترازی برق را مردم پرداخت کنند؟
قطع برق یعنی خاموششدن کولر و یخچال، اختلال در اینترنت و تلفن همراه، از کار افتادن آسانسور و پمپ آب و در بسیاری از موارد، تعطیلی موقت کسبوکارها. برای خانوادهای که در اوج گرمای تابستان چند ساعت برق ندارد، این دیگر یک «خاموشی ساده» نیست؛ بخشی از کیفیت زندگی از او گرفته شده است.
مسئله مهمتر این است که خاموشی را نباید جدا از مجموعه بحرانهای موجود دید. بحران آب، بحران برق، فرسودگی زیرساختها، مشکلات حملونقل و کاهش سرمایهگذاری؛ بحرانها یکی پس از دیگری در حال بزرگترشدن هستند. امروز برق خانهها قطع میشود و فردا ممکن است شهر با بحران دیگری روبهرو شود.
سالهاست به جای حل ریشهای ناترازی انرژی، صورت مسئله با خاموشکردن چراغ خانهها مدیریت میشود. این سادهترین راه برای مدیران است، اما پرهزینهترین راه برای مردم.
اگر توسعه زیرساخت، سرمایهگذاری و اصلاح سیاستهای انرژی به تعویق بیفتد، جدول خاموشی فقط یک مُسکن موقت خواهد بود.
تبریز حق دارد برق پایدار داشته باشد؛ مردم نباید تاوان ضعف سیاستگذاری و عقبماندگی زیرساختی را از جیب و آسایش خود پرداخت کنند.
خاموشی چهار ساعته هشدار روشنِ بحرانی است که هر روز ابعاد تازهتری پیدا میکند.
